Hamnet – 2025

Αρχές του 1998 προβλήθηκε για πρώτη φορά στην Ελλάδα ο Τιτανικός. Ήταν η πρώτη φορά που είδα να συρρέει ο κόσμος τόσο μαζικά στους κινηματογράφους και να σχηματίζονται ουρές στα ταμεία για ένα εισιτήριο. Και ήταν και η πρώτη φορά που είδα τους αιθουσάρχες να κρατάνε μια ταινία για τόσες εβδομάδες λόγω της ζήτησης (εγώ πχ το είδα Απρίλιο).

Την επόμενη χρονιά θα ακολουθούσε το Safe Sex, και αυτό θα γινόταν έκτοτε για κάθε ελληνική παραγωγή, μέχρι και τις μέρες μας που ο Καποδίστριας θα φτάσει να προβάλλεται σωρηδόν ακόμα και στους θερινούς κινηματογράφους.

Επίσης με τον Τιτανικό ήταν η πρώτη φορά που θυμάμαι να άκουγες στην αίθουσα ρουφήγματα από μύτες και να μην προλαβαίνει ο κόσμος να βγάζει από τις τσάντες τα πακέτα χαρτομάντηλα για να σκουπίσει τα δάκρυα του. Έπρεπε να περάσουν σχεδόν 30 χρόνια για να συμβεί ξανά αυτό με το Hamnet.

Η Ταινία

Φέρελπις συγγραφέας (Paul Mescal) ερωτεύεται τσαπερδόνα με ελεύθερο πνεύμα (Jessie Buckley) και κάνουν τρία κουτσούβελα, ένα εκ των οποίων, ο Hamnet, θα αποτελέσει την έμπνευση για το θεατρικό έργο που αργότερα όλοι θα γνωρίσουμε ως Άμλετ.

Χάρη στην σκηνοθέτιδα Chloe Zhao, που είχε σαρώσει τα βραβεία με το Nomadland, όλα δένουν πολύ ωραία μεταξύ τους. Το Hamnet ξεκινάει χαρούμενα με μια ιστορία αγάπης, η οποία μετατρέπεται σε τραγωδία, και καταλήγει στην αναζήτηση και εν τέλει την εύρεση της εξιλέωσης και της λύτρωσης. Η ταινία είναι γεμάτη με συμβολισμούς, που με τον μυστικισμό που εκπέμπει το δάσος, είναι ακόμα πιο έντονοι.

Ωστόσο αυτό είναι το τελευταίο που θα σε απασχολήσει. Την παράσταση κλέβουν οι πρωταγωνιστές, και δικαίως. Το Hamnet είναι ταινία που βασίζεται στις ερμηνείες, οπότε μην ψάχνεις ιστορικές ακρίβειες και ανακρίβειες. Οι ερμηνείες λοιπόν είναι τόσο δυνατές και συγκλονιστικές που σε κάνουν έρμαιο των συναισθημάτων σου και μαλακώνουν και τον πιο σκληρό και απαιτητικό θεατή.

Η Jessie Buckley (The Lost Daughter) είναι απλά καθηλωτική. Σύμφωνοι, ο ρόλος της είναι by default ‘αβανταδόρικος’, αλλά ο πόνος που βγάζει, φωλιάζει μέσα σου και δεν λέει να φύγει. Ειδικά αυτή η κραυγή σε κομματιάζει. Ο Paul Mescal (ήδη υποψήφιος μία φορά για Όσκαρ με το Aftersun) είναι φανταστικός ως Σέξπηρ. Ο δικός του πόνος είναι πιο βουβός, το βλέμμα του όμως κουβαλάει κάθε λεπτό όλες τις τραγικές στιγμές που έχει βιώσει.

Αυτός όμως που λάμπει με την ερμηνευτική του ωριμότητα είναι ο μικρός Jacobi Jupe, που υποδύεται τον Hamnet, και που θα μπορούσε άνετα να είναι υποψήφιος για Όσκαρ Β Ανδρικού ρόλου. Ο ‘I see dead people’ πιτσιρικάς της Έκτης Αίσθησης πάντως, δεν ήταν καλύτερος. Το καστ συμπληρώνουν ο Joe Alwyn (Η Ευνοούμενη, The Brutalist) και η πάντα αξιόλογη Emily Watson (Η Νεκρή Νύφη, Η Κλέφτρα των Βιβλίων).

Να τη δω;

Πρέπει να είσαι προετοιμασμένος ότι αυτό που θα δεις είναι σπαραξικάρδιο και θα σφιχτεί η καρδιά σου. Αν δεν έχεις πρόβλημα με αυτό, αξίζει και με το παραπάνω.